Gdy światła ludzkie wygasną
i zgiełk świata umilknie,
wówczas widzimy gwiazdy.
Wówczas możemy usłyszeć znów ciszę.
Na nocnym nieboskłonie są gwiazdy,
których myśmy nigdy jeszcze nie widzieli.
Ale gdy ciemność stanie się jeszcze głębsza,
wtedy one zaświecą.
Pojawią się jak nadzieja, ukażą jakieś wyjście.
Znów spoglądasz w górę.
Kiedy obawy i cierpienie,
kłopoty, choroba i niepokój
pogrążają w mroku twoje życie,
wówczas dzieci światła zapalają ci gwiazdy.